meebouwen aan een strobalenhuis
In oktober vorig jaar hadden we op weg naar het seminar van gites.nl in de Tarn , in de nabijgelegen Lot het ecologisch verantwoorde strobalenhuis in aanbouw van Janneke Kunst bezocht. Omdat de bouw van een strobalenhuis ons mateloos interesseert, hadden we aangeboden een weekje mee te komen helpen als de strobalen geplaatst en met klei en leem afgepleisterd moest gaan worden .
De afgelopen 4 dagen hebben we als vrijwilligers mee gebouwd, een geweldige ervaring . Het huis is enerzijds met de meest moderne ecologische snufjes voorzien, maar anderzijds worden technieken gebruikt, die al vele eeuwen gebruikt worden.
Het huis ligt hoog boven Castelfranc met uitzicht over de rivier de Lot. Wij verbleven in een CdH op een 10 minuten rijden afstand. Elke dag om 8 uur starten, om 10 uur koffiepauze en van 12.30 tot 13.00 uur lunch. Wij hadden als onbezoldigde oude van dagen wel bedongen dat we na de lunch een uur siësta zouden houden , want het werken met klei is loodzwaar.
Speciaal voor ons had de maître d’oeuvre Jos Stoffels een aantal activiteiten naar voren gehaald,opdat we een behoorlijk deel van het bouwproces konden meemaken. De wand van dicht op elkaar geperste strobalen wordt eerst geschoren en daarna van een dunne laag klei voorzien met een Spacspuit , aangedreven door een compressor. Het spuiten op zich is niet zwaar, maar het handelen van de eraan verbonden loodzware slang was vooral op een ladder uiterst vermoeiend.
De gaten,die op een aantal plaatsen nog tussen de strobalen en soms midden in een strobaal zitten moeten dan eerst met een klei-stromengsel dicht worden gepropt, voordat de tweede dikke laag kleispecie er met de hand op wordt aangebracht. De ene zijde van het huis had veel compactere strobalen dan de andere zijde, dit had te maken met de gehanteerde persmethode. Hoe losser het stro, hoe moeizamer het aanbrengen van de kleilaag
We werden beiden gegrepen door het bouwproces en zouden hier best een aantal keren aan de voortgang willen meewerken, ware het niet dat de afstand tot de Morvan dat verhindert en bovendien onze eigen Lachende Koe ook nog niet klaar is.
Joke ontpopt zich tot een volleerd bamboebekleder van de taps uitlopende raamopeningen aan de binnenzijde , terwijl ik me de laatste dag heerlijk kon uitleven met de ouderwets Franse taloche bij het voor de eerste maal glad strijken van de kleibekleding.. De andere (gelegenheids?-) bouwvakker had daarbij het kwalitatieve nakijken en de opdrachtgevers hebben zeker verbaasd van opgekeken over zowel de productiviteit als de kwaliteit van hun twee vrijwilligers ,die in geen enkel opzicht onderdeden aan die van de betaalde krachten.
Vanmorgen zijn we vertrokken in oostelijke richtingvoor een afspraak in de Aveyron, zaterdag verder naar Avignon voor de beroemde brocante in Isle sur Sorgues en daarna door naar Italië voor een weekje echte vakantie.
