Terugblik op 2010 
Op de Valreep  kwamen Kim,Marco & Kids de voortgang op de LachendeKoe controleren ,de Belgische Herfstvakantie valt in de eerste november week. Helaas voor hen was het pokkenweer geworden,dus afgezien van een enkele herfstwandeling tussen de buien door konden we een sjoelcompetitie houden.


Zoals elk jaar blikken we bij terugkeer in de geciviliseerde wereld met heimwee terug op weer een seizoen Morvan en meteen weer vooruit naar het volgende seizoen.


Ook dit jaar hebben we weer een grote sprong voorwaarts gemaakt met La Vache Qui Rit, ondanks een veel latere start dan in de voorafgaande jaren. De energie in het voorjaar werd immers volledig botgevierd op de afbouw van ons toekomstig pied a terre in Bergen.

Het huis in Certiaux is reeds lang voor de voltooiing ervan voor mij de absolute favoriet onder onze panden en met de grootse woonkamer erbij al helemaal. Alleen als ik onverhoopt een eenpersoonshuishouding zou vormen wordt LVQR door ut Huuske gepasseerd.

Eigenlijk is alleen deze woonkamer, het trapgat, de buitenkant van het gebouw en de court nog niet klaar. Naast het voltooien van het Zeven Jaren Plan van LVQR staan er twee nieuwe urgentieklussen op het programma. Omdat we onze gîtes laten classificeren, moeten beide huizen weer een facelift krijgen om het maximaal aantal sterren te krijgen. De inspectie voor de classificatie staat voor april 2011 gepland. Zodra de vorst uit de grond is heb ik dus weer een geweldig alibi om naar mijn thuis in de Morvan terug te keren.

Naar verhouding zijn er in 2010 weinig afleveringen op de weblog verschenen, niet omdat er niets te melden zou zijn, maar omdat we het gewoon erg druk hebben gehad en dan is er op de avonden dat we geen bezoek hadden geen fut en inspiratie meer om onze belevenissen vast te leggen.

Druk met onze eigen bouw, waar Joke dit jaar zeker een grotere bijdrage aan heeft geleverd dan uw scribent, maar ook druk met adviezen en ondersteuning aan derden, zowel qua estate planning als op renovatiegebied.

Voor 2011 wil ik als auto-entrepeneur vol aan de bak ( 2 weken per maand ipv 1 week per maand) om er voor te zorgen dat ik voldoende rechten in een kalenderjaar opbouw om in Frankrijk verzekerd te blijven als ik er mee stop, dus hebben in 2011 opdrachten van derden voorrang op het voltooien van de eigen projecten.

In dat kader is het hoopgevend dat er al flink wat opdrachten in portefeuille zitten en ook dat het bezoek aan de weblog http://ophuizenjachtindemorvan.blogspot.com de laatste weken explosief stijgt en onder een verscheidenheid aan steekwoorden op Google verschijnt.

Terug naar onze oorsprong in de Morvan- Champrobert

Met grote regelmaat kunnen we onze ex-hameaugenoten begroeten als we in Champrobert zijn voor onze huurders of om gras te maaien. Dat laatste doen we ook nog voor Juliette Bouchet, die ons dan meteen op de hoogte brengt van de laatste en schaarse dorpsroddels.

Onze dorpsgek begon het jaar slecht , was als leraar Engels ontslagen en raakte de weg weer eens kwijt toen tot overmaat van ramp zijn hondje Oto overleed. Na een aantal maanden kliniek en dus rust in Champrobert, is hij weer genezen verklaard en heeft hij incidenteel zich weer bij een van onze huurders opgedrongen.

Onze kardinaal en zijn echtgenote vormen de enige stabiele factor in Champ en tegeliijk met hun familieleden het Bestuur van de dorpsvereniging, die na het schisma van 2 jaar geleden nu grotendeels uit Nederlanders bestaat. De renovatie en herbouw van het washuis, de lavoire, in een beter bij de omgeving passende vorm is nu het belangrijkste doel van de vereniging. De burgemeester en medelid Nathalie Michon heeft daar nog een taak aan toegevoegd, nl het heroprichten van het kruis op het pad naar de Mont Touleur. Dat is m.i. 2 kruisen te veel, dus hou ik me daarvan geheel afzijdig.

Philipe le Fou heeft nog immer zijn complex in Chaumard niet weten te verkopen, die woont daar permanent en heeft zijn vrouw en zoon incidenteel de jungle bij het witte huis laten kortwieken. Daarbij kwamen ze slechts eenmaal op het aanpalende perceeltje bij ut Huuske, waar de brandnetels in augustus de recordhoogte van 2 meter bereikten en aldus dreigden het uitzicht van onze huurders te blokkeren.

Het echtpaar Thomas heeft als levenstaak de verzorging van de perkjes rond het Kruis van Champrobert op zich genomen en leeft nog steeds op gespannen voet met buurman Bernard.

Hun andere buur ,Ledhuy, heeft het huisje van wijlen Jean Il Fait Beau Vadrot uitgebouwd en gaat daar waarschijnlijk permanent wonen. Prima voor de sociale controle in Champrobert Sud.

Het aantal moestuinen in Champrobert is de afgelopen jaren in snel tempo afgenomen. Nadat wij die van ons hebben verhuisd naar Certiaux en er gras hebben gezaaid, zijn ook de moestuinen van Denise en Bernard in onbruik geraakt en tot grasveld verworden.

Marie Downs leeft nog steeds, maar wij hebben haar al een paar jaar niet meer gezien. De gestoorde Kain & Abel doen de boodschappen voor de familie in het Rijbewijsloos Brikje van Terry. De voorspelde moord en doodslag in Champrobert Nord is  tot op heden uitgebleven.


Juliette houdt zich zonder George wonderwel goed staande. Helaas heeft Champrobert met George voor ons zijn ziel verloren.

Onze verhuur is, ondanks de toch voelbare crisis, weer uiterst tevredenstellend geweest. Heel veel terugkomers en heel enthousiaste nieuwkomers die terugkomers worden. De grange blijft wat moeizamer lopen dan ut Huuske. Voor de laatste gîte zijn er al weer 8 weken 2011 geboekt, voor de eerste 2 weken.

De fauna lijkt redelijk stabiel. Onze huurders konden regelmatig 5 reeën in de wei rapporteren en er was ook weer een vossenfamilie. De laatste slaagde er zelfs in een kudde koeien op stang te jagen. Op ons erf in Certiaux mochten we een reetje begroeten en werden er regelmatig konijnen gesignaleerd die de sla in de moestuin nog net niet ontdekt hebben.


Wat de flora betreft: een geweldig frambozenjaar wat de najaarsframbozen betreft: tot in  november konden we onze dagelijkse portie plukkem.En een fantastisch walnotenjaar op ons eigen erf,, terwijl de notenbomen aan het Lac leeg bleven.

In Certiaux valt er mbt onze buren niets te melden.We hebben hen dit jaar maar heel zelden gezien en omdat ze met elkaar (ook) niets gemeen hebben is er nog geen housewarming party voor hen in LVQR gehouden.

Wel is de schare bevriende landgenoten dit jaar weer uitgebreid en moeten we oppassen dat we niet meer dan 1x per week uit of thuis gezellig teveel koolhydraten tot ons nemen. Wel zijn we er allebei voor het eerst in geslaagd om niet minimaal met 5 kg overgewicht de winter in te gaan. Dit door het, als we met zijn tweetjes zijn, vasthouden aan een koolhydraat arm menu. Geen brood, geen aardappelen en geen pasta.

Nu in Certiaux alle slaapkamers gereed en bebed zijn, kunnen we weer logees ontvangen; het bordje Logees en Visch blijven Drie Dagen Frisch is alweer opgehangen.

Dit jaar hebben we slecht een paar dagen en nachten aan het Lac doorgebracht, ondanks een prima zomer.Wel hebben we er een paar keer gezellig geluncht en gedineerd met vrienden, waarbij Joke haar visrook talenten heeft ontwikkeld. Ook de drie gezusters zelve zijn er niet of nauwelijks geweest. De vloot is met uitzondering van mijn trouwe ouwe Dufourdeur niet in het water geweest. In 2011 voorlopig de laatste kans , want daarna blijft het Lac de Panneciere minimaal 1 tot 2 jaar droog staan ivm herstelwerken aan dam en bruggen.


De komende tijd gaat staan in een agressiever aanpak van de verkoop van ons huis in Meerle; we overwegen het via een Internetveiling aan de man te brengen. Het kan zijn dat we hierdoor dit jaar de feestdagen niet in de Morvan kunnen doorbrengen.


Uw scribent schrijft voort na terugkeer in de Morvan.