en we metselen voort....... 
Gistermorgen hadden we de ijsmuts nog op en de bodywarmer over 3 lagen heen, vandaag eindelijk in blote bast aan de betonneuse. Charly was vorige week niet komen opdagen, bleek door zijn rug heen te zijn. Didier heeft zich nu al 6 maanden op rij niet los kunnen maken van de baan die hij fysiek niet aan kan, broodmager en doodmoe; uiteindelijk rekenen we nu niet meer op zijn komst.

Toch hebben we spierkracht van derden nodig voor het stapelen van de allergrootste rotsblokken waaruit we onze cavemuren optrekken. Als ik (te) zwaar til, dan springt mijn operatiewond kapot en mag ik wederom 6 weken nauwelijks iets doen. Gelukkig kon ik vandaag weer een beroep doen op Jan Kruis . Charly hoopt volgende week weer in de running te zijn en ook Yom en zijn broer Daan komen straks een week de boel een schop vooruit geven.

Vandaag hebben we een drietal meters muur gemetseld, 50 m dik, dus 1,5 kuub aan beton en rotsblokken. Het gaat tergend langzaam en de hoeveelheid cement zakken die nu al zijn geconsumeerd is schrikbarend, ruim 30 en dat betekent dat er veel meer dan 100 zakken cement in deze nieuwe aanbouw zal gaan. Geen wonder dat een 50 cm dikke muur van pierres apparentes meer dan 200 euro per m2 kost bij de aannemer.

Het gedeelte van de muren dat straks weer in de helling gaat verdwijnen bouwen met behulp van bekisting, die we vol storten met beton en rotsblokken maar het gedeelte dat in het zicht blijft wordt op gemetseld; het zoeken van keien met minimaal 1 rechte zijde voor de zichtzijde en een min of meer recht vlak voor de stapelzijde is een heel tijdrovend gepuzzel, maar het eindresultaat geeft dan wel voldoening; de vele onvolkomenheden worden straks bij het uiteindelijke afvoegen letterlijk gladgestreken.

De Morvan is weer volgelopen met landgenoten, nu er twee weken meivakantie kunnen worden gevierd. Ook Champ is weer druk aan het worden; gelukkig kunnen we vluchten naar de Lachende Koe als de bosmaaiers tegen elkaar in gaan janken komend weekend.