Dorpsfeest in Champrobert en andere zaken 
Champrobert 1 september

Augustus is voorbij en de rust is teruggekeerd in Champrobert. Alle Parijzenaars en onze landgenoten-dorpsgenoten zijn naar hun maisons primaires afgereisd en alleen de permanente bewoners resten ons.

We vrezen dat het aantal permanente bewoners binnenkort met 10 % zal afnemen, want onze George Bouchet , de laatste echte Morvandiau van Champrobert, is met verontrustende klachten in het ziekenhuis opgenomen. Als Champrobert George verliest, dan verliest het zijn ziel. George was afgelopen week net drie dagen terug uit het ziekenhuis, sterk vermagerd, maar moest zaterdag met spoed opnieuw worden opgenomen.

Als enige niet permanente inwoners zijn we onlangs toegetreden tot de Association Touleurs, de dorpsvereniging van Champrobert, drie jaar geleden door de Franstaligen opgericht en waar de Hollanders in eerste instantie buiten werden gelaten; dit tot grote woede en verbijstering van George & Juliette, die uit protest meteen de club boycotten. Inmiddels is George wel tot erelid van de Association uitgeroepen. Wij vermoeden dat de Association eigenlijk een vehikel is voor het verkrijgen van subsidies voor projecten die onze Kardinaal .nu hij met pensioen is, graag wil realiseren. Het eerste project van de club was het laten verrijzen van een immens groot witstenen kruis midden in Champ tegenover het lavoire. Niet bepaald mijn piece of cake en daar zal ik zeker geen persoonlijke bijdrage aan leveren. Los van het kruis heeft de Association ook andere mij meer aansprekende projecten op haar agenda staan. Zo is de al decennia dichtgegroeide Route de Marbrerie van Champ naar de marmergroeve opnieuw geopend, na een winter lang bomen rooien door de vaste dorpsbewoners. Ook staat het foeilelijke washuis op de nominatie om te worden gerestaureerd in een meer oorspronkelijke stijl.

Op zaterdag 18 augustus was er jaarvergadering om 11 uur aan het etang onder Champrobert, gevolgd door een mechoui, de Frans-Arabische BBQ variant waar een schaap aan het spit wordt geroosterd en dat feest wel 36 uur achter elkaar kan doorgaan. Er was een grote feesttent gebouwd en omdat Champ onvoldoende inwoners heeft om een heel schaap soldaat te maken waren er nogal wat onbekenden en hoogwaardigheidbekleders bij gesleurd , totaal waren we met 34 man en vrouw, inclusief het burgemeestersechtpaar van Laochemillay.

De jaarvergadering was even formeel als die van een multinational, maar de onderhuidse spanningen tussen de verschillende inwoners van ons gehucht waren door de vele steken onder water die werden uit gedeeld , ook voor buitenstaanders heel duidelijk Op een gegeven moment liep de situatie zodanig uit de hand dat de secretaresse er huilend de brui aan gaf.

Het bleek dat er een aantal items bestaan waar het de inwoners lijnrecht tegenover elkaar staan: zo wil de ene helft openbare straatverlichting en de nadere helft is mordicus tegen elke vorm van visuele millieuvervuiling. Met straatverlichting zie je de geweldige sterrenhemel niet meer. Bovendien moeten we meer onroerend goed belasting gaan betalen als we straatverlichting krijgen. De voorzitter veegt alle punten waar geen unanieme steun voor te verwachten is, gemakshalve gewoon van tafel. Mij werd tijdens de vergadering gevraagd wat ik van het kruis vond. Om nu niet de initiatiefnemers voor het hoofd te stoten en niet direct te stellen dat ik het beslist geen verrijking vond van het dorpsbeeld, antwoordde ik eerlijk dat ik het tres impressionante, eigenlijk trop impressionante vond. En dat kwam heel duidelijk over, ik kan per slot van rekening niet liegen en zeggen dat ik het mooi vond.

Na het geharrewar op de vergadering werden alle gemoederen gesust en het feestmaal ging van start. Voordat er stukken lam op tafel kwamen was de middag al een heel eind heen en waren er al vele flessen wijn op. Toen wij tegen zessen onze kuierlatten wilde nemen, werd er luid geprotesteerd, het feest begon nog maar net! Naast d restanten van het schaap was er ook verse vis uit het etang gekomen en het middagmaal zou naadloos overgaan in het diner, sterker nog zelfs in het ontbijt op zondagmorgen. Dat hebben wij echter niet willen mee maken- zo een kater duurt dagen !!

Wij zijn erg benieuwd of de Assocation een lang leven beschoren is.
De samenstelling van de piepkleine bevolking van Champrobert is dermate heterogeen en de tegenstellingen tussen de drie machos er onder zijn zo groot, dat het bewaren van een gezonde mate van solidariteit en verdraagzaamheid wel eens heel moeilijk zou kunnen worden.

Overigens bleek dat de twee pensionadojunks van de familie D geen lid van de club mochten worden en dus ook niet waren uitgenodigd voor de mechoui.

Als laatste nieuwtje voor de langjarige lezers van deze periodiek: de eigenaar van het Witte Huis, Philipe le F., heeft in 2006 een groot huis in Chaumard gekocht met extreme illusies over de winst mogelijkheden. Hij heeft het met veel mankracht en middelen verbouwd voor de verhuur, 3 studios en 2 appartementen. Die verhuur is dit voorjaar van start gegaan met een desastreus resultaat. Het is nu in de verkoop gezet tegen aankoopprijs met investeringen