Terugblik op 2006
Een flink deel van het afgelopen seizoen hebben we de paradijsgrens verlegd naar ons Zigeunerkamp aan het Lac, hetgeen al is gebleken aan het aantal afleveringen dat daaraan is besteed. Le Domaine des Trois Soeurs is voor ons het ultieme relax oord gebleken. Voldoende primitief enerzijds, genoeg comfort anderzijds. Beetje lezen, beetje zwemmen, beetje spelevaren, beetje fietsen of gewoon van de horizon genieten en af en toe in slaap vallen. Ondertussen met elkaar en bezoekende familieleden wat brainstormen over Clan 07, ons grote familiekamp volgend jaar hier.
Vanaf augustus is parttime ons Lachende Koe project weer hervat met behulp van Gilles en ook Joke is na haar terugkeer in september weer volledig gegrepen door het potentieel er van: tot 28 oktober is ze bijna nonstop met de verfkwast aan de gang gegaan. Ook in de zichthelling tussen onze pelouse (vert. grof Frans grasveld) en het parkeerterrein is ze dagen met pikhouweel en hak in de weer geweest om bramen en gras te verwijderen , de spontaan op gekomen wilde bloemenweelde vrij baan te geven en bij te zaaien of te planten. Allebei gaan we ons inmiddels zo hechten aan Lachende Koe, dat de kans dat we her uiteindelijk onze Bourgondische woonplek zullen kiezen met de tijd alleen maar gaat toenemen. Het uitzicht op buurmans concentratiekamp is geheel verdwenen achter de hazelaarheg en de vergezichten die zijn gebleven wordt door iedere bezoeker en ons zelf telkenmale bewonderd.
Vele malen zijn we gevraagd naar onze tijdsplanning van Het Lachende Koe Project. Die hebben we bewust losgelaten. Zoals we daar nu vrijblijvend aan knutselen is het leuk, op het moment dat het een MOETEN gaat worden met tijdsdruk is de lol er meteen af. Nu schikken we ons naar de vele onprettigheden waar andere Nederlanders op afknappen: de onbetrouwbare levertijden van materialen, het niet houden aan afspraken door artisans en hulpkrachten, de irritante bureaucratie van de overheid en de nutsbedrijven. Of de Lachende Ko nu in 2008 of 2011 bewoonbaar is zal me volledig worst zijn.
Op de valreep hebben we Gerard met zijn minipelle een gleuf boven langs de helling laten graven om de badkuipen vol met klimop en helenium wortelstokken in te planten . In minder dan een uur 60 meter border klaar !
De verhuur van zowel ut Huuske als Au Boutdu Morvan was wederom optimaal met alleen maar tevreden huurders, waarvan een belangrijk deel al een keer eerder was geweest en ook weer gaat terugkomen in 2007 : bij vertrek alweer 11 weken bezet voor 2007. Enkele van de terugkerende huurders kunnen we gewoon als dierbare vrienden gaan beschouwen.
Ons sociale leven in de Morvan wordt steeds intensiever, tegen wil en dank stijgt met de jaren het aantal Nederlands vrienden die Hollandse spontaniteit importeren die bij de weinige autochtonen minder bekend is. Het aantal keren dat er ongepland bij elkaar wordt gegeten is sterk toegenomen. Jammer genoeg is hierdoor het Franstalige gehalte van ons sociale leven heel beperkt- het is niet anders. .
Omdat we de komende Kerstdagen ons 120 jarig bestaan vieren met ons nageslacht in de Alpen,komen we voor het eerst sedert een aantal jaren deze winter niet in de Morvan. U kunitdus het surfen naar onze weblog opschorten tot medio maart 2007.
U allen een goede strenge winter met veel schaats- en sneeuwplezier toewensend
De Morvankabouter en zijn Tuinvrouwtje
