dack.com > web > web economy bullshit generator


dinsdag, april 04, 2006
Giles 
Giles en een antieke eiken balk van 7,5 meter van 47 bij 47 cm

Nadat we vorig jaar op de rommelmarkt van Preporche poutres ( moerbalken) hadden gevonden die eventueel zouden kunnen dienen voor onze te bouwen etage in stal en wagenschuur, hebben we die laten lopen, omdat ze slechts 30 bij 30 cm dik waren.
Dan gaan ze doorbuigen, of je moet ze met een pilaar in de woonkamer gaan ondersteunen.

Afgelopen week ging ik even langs mijn bouwplaats in Preporche van vorig jaar en trof daar bij de broer-buurman van mijn vriend een ploegje bouwvakkers dat daar een mij bekende bouwval was aan het opknappen, Fantastisch werk dat die jongens leverden. Ze hadden de kap gerenoveerd met oude balken. Op mijn vraag of ze daar nog steeds aan konden komen was het antwoord dat ze er nog zat op voorraad hadden. Telefoonnummer van hun baas gekregen en met hem afgelopen zondag een afspraak gemaakt. De man was zowaar op tijd wat hier helemaal nooit voorkomt ! Deal gemaakt en reeds deze week wordt de balk met een speciaal voertuig gebracht en op zijn plaats gelegd. Dit was een activiteit waar ik anders had moeten wachten op een compleet rugbyteam. Wel moest ik van te voren aan de dalzijde op de plek waar de oude scheidingsmuur had gestaan een steunbeer metselen en aan de noordzijde een groot gat uithouwen in de rotsblokken muur waar de balk tenminste een 20 cm in kan verdwijnen. Ruimschoots voor vrijdag, want het cement moet al gehard zijn.

Vorige week stelde Daniel Roy me voor aan Giles, zijn nieuwe klusjesman. Nu Didier nauwelijks meer beschikbaar is, doodmoe als die elke dag in bed valt na een dag wit werken bij zijn nieuwe baas is, het best prettig als je af en toe iemand met 2 rechterhanden te hulp kan roepen. Giles was vanaf vandaag beschikbaar, dus gaat hij me helpen met het voltooien van een reeks klussen, zowel hier in Champ als bij de Lachende Koe.

Giles woont samen met zijn Nederlandse vriendin in een primitieve behuizing in la Goutte Noire, een in het keteldal aan de westzijde van het Bois de Buzon gelegen gehucht dat naast Giles en zijn vriendin Zena alleen een tweetal Nederlandse echtparen als bewoners heeft. Giles is van oorsprong timmerman en houthakker maar heeft zich ook ontwikkeld als kunstenaar. Hij maakt grote houten sculpturen. Zijn vriendin produceert ook kunst en gebruiksvoorwerpen; we zullen naar hun eerstvolgende expositie gaan. Ondertussen kunnen ze daar niet van leven, dus klust Giles bij. Hij zegt probleemloos voor ons de grote raampartijen in Certiaux te kunnen maken, met gebruik van de dubbele deuren die we al hebben. We zullen zien.

In elk geval begon zijn eerste dag produktief. Voor alle technische problemen heeft hij een zinnige oplossing paraat. Eenmaal in Certiaux stond de bekisting voor de steunbeer in 5 minuten klaar en na een paar uur zwoegen kon het laatste grote rotblok als sluitsteen bovenop geplaatst worden. Zal er heel mooi uit gaan zien straks met die grote eiken balk erop.

Zelf ben ik buiten de diepe kuilen die langs de septic tank en het systeme de epandage in ons grote grasveld zijn ontstaan nog even aan het opvullen. Het is vandaag na een reeks regenachtige dagen weer even volop zomer ten minste 10 graden aangenamer als in Nederland als ik de meteo moet geloven. Plotseling hoor ik een luide kreet vanuit de stal en Giles komt met een wanhopige gezichtsuitdrukking naar buiten gehold. Terwijl hij zijn kunstwerk stond te bewonderen is het hele zaakje ingestort en kunnen we weer van nul af aan beginnen. Inmiddels is het 15.30 en het vooruitzicht om nog een dagdeel met zand, cement en rotsblokken te gaan sjouwen is niet aantrekkelijk. Bovendien kan ik dat fysiek niet meer.

Dus gaan de met besmeurde rotsblokken nog even in bad om morgen te worden hergebruikt en een aantal kruiwagens vol met cement, die anders verloren zouden zijn gegaan worden gebruikt om in een paar minuten tijd de zg rehausse te maken. Een muurtje rondom de deksel van onze vetafscheider, waarop weer een tweede deksel moet komen op het zelfde niveau als de omringende grasmat. Giles wil voor deze dag geen loon, omdat met het instorten van zijn
steunbeer hij in feite niets heeft geproduceerd . Het tegendeel is echte waar. Een prefeb rehausse kost me bij Doras hetzelfde als een complete werkdag van Giles. Kortom we hebben er weer een copain bij.

 


This page is powered by Blogger. Isn't yours?