Quand le soleil...en meer 




Quand le soleil dit bonjours aux montagnes,
Je suis seul et ne veut penser que a toi

Amersfoortse Kei en Toch een Bron !!!

Om 7.40 uur exact piept de zon in de verte over de hoge kam van le Haut Arch rechtstreeks de slaapkamer in op mijn kussen. Goede tijd om op te staan. Door de open ramen voel je nu al hoeveel kracht de zon gaat krijgen vandaag We moeten door met het planten van onze heg in Certiaux, hoe sneller de wortels in de nog lekker vochtige grond verdwijnen des te beter.

Dit is het soort weer waarop je gaat kicken, normaal duurt het in de morgen betrekkelijk lang voordat mijn humeur zich aanpast aan het weer; nu sta ik al te zingen voor het scheren. Geen licht nodig daarbij- de zon staat fel terug te kaatsen in de spiegel. Nadat ik alle vrouwen waarvan ik zou kunnen houwen,heb toegezongen ( en dat zijn er niet zo heel veel) , ga ik snel over op mijn eigen versie van de Marseillaise.

Bammetje met thee op het terras, ondertussen loopt de koffie door om een volle thermosfles mee te nemen naar onze chantier.

Na onze ervaring van gisteren halen we de grote en kleine stootijzers bij George op de hoek. Gelukkig zijn onze Pepere et Memere al op en krijg ik ze mee. Die dingen heb je nodig om
rotsblokken los te wrikken of eventueel in stukken te stoten.

De volgende 2 meter struiken gaan vlot de grond in, maar dan stoot ik op een rots met de omvang van de Amersfoorte kei, nauwelijks op 20 cm diepte. Nadat ik de bovenkant had uitgegraven en de hoogte van de kei dieper bleek dan mijn stootijzer reikte was er slechts een conclusie mogelijk: dit moet machinaal met de graafmachine, handmatig is onmogelijk.

We slaan derhalve een dikke meter heg over en planten de boompjes in een tweede rij om later als de rots verwijderd is op de definitieve plaats te herplanten.

De weg naar de moestuin beneden is nu nog lang met een grote lus omhoog langs de plaats waar vorig jaar nog het hutje van de nooit teruggevonden source stond. Ooit zullen we een trap metselen waardoor je rechtstreeks van het huis naar de moestuin kan afdalen.

De afgelopen winter zijn de hellingen van de diverse etages in het terrein door de regen flink geerodeerd en uitgespoeld. En WAT ZIEN IK ??????? Een waterstroompje uit een nooit eerder opgemerkte pvc pijp en paar meter boven de plaats waar het hutje stond. De hoeveelheid water die er uitkomt is vergelijkbaar met die van La Fontaine Froide richting Semelay. Daar halen we altijd drinkwater als de watermaatschappij weer eens te veel chloor toevoegt. De smaak van ons eigen bronwater is perfect. Meteen een vat er onder gestopt en onze aanplant bewatert. Als die nu niet aanslaat weet ik het niet meer !