Het Wolkje van Half Drie 
Inmiddels is het alweer 13 jaar geleden dat Wim vd Loo de electra aanlegde in ut Huuske. Bij mooi weer voerde hij in dat er siesta werd gehouden na de lunch. Standaard verscheen er dan om 14.30 uur een wolkje voor de zon . Het signaal dat er weer gewerkt moest worden. Het Wolkje van Half Drie is sindsdien een wet geworden. Ik houd me er aan zelfs als er niemand is om me te controleren.

Vandaag, zondag 26 maart, was het weer zo ver: dik boven de 20 graden,vrijwel windstil, kortom korte broeken, dan wel bikini weder. Met een aanhangwagen vol beukenboompjes voor de heg in Certiaux en lavendelplanten voor langs de terrasrand in Champrobert ( visuele afscheiding naar de afgrond van de Vercingetorixmuur) en nog een paar honderd gewortelde klimop stekken eveneens voor de helling in Certiaux, waren we gisteren in noodweer aangekomen. De barometer stond nog onheilspellend, maar toch konden we vanmorgen buiten ontbijten.

Zomertijddag is planttijddag. Eerst de lavendelplanten de grond in. Het uiterst smalle randje dat we niet gebetonneerd hadden in het terras kan alleen met een smal stekertje en een soeplepel worden uitgegraven, lekker arbeidsintensief. Met de brandende zon op de winters witte rug
de plantjes er in gezet. Koffie klaar om voor de eerste maal dit jaar languit in de zon te gaan schaften. Nee dus, net op dit moment komen de huurders van Els en Jeroen langs gewandeld- koffie is klaar dus. Rondleiding in Champ gegeven en daarna uitgezwaaid richting bos. Meteen alle luiken van ut Huuske open gegooid om de zomerwarmte de binnen heersende winterkou te laten verdrijven.

Aanhanger leeg getrokken inclusief alle bakken met zaailingen die in de vrieslades van het koelmeubel op de aanhanger waren vervoerd. Een deel van de zaailingen was tijdens het transport uit d aarde los getrild, dus konden we meteen aan het uitspenen beginnen.

Tussen de bedrijven door een maaltijdsoep gemaakt en die meteen getest met een glaasje witte wijn ernaast. Per slot van rekening is het zondag. En dan eindelijk in mijn ligstoel- het is al 13.30uur. En ja hoor exact een uur later wordt ik gewekt door het Wolkje van Half Drie.

Meteen richting Certiaux met mijn beukjes. Buurman Perraudin blijkt het laat te hebben gemaakt op het gemeentebal van Villapourcon gisteravond, begroet me hartelijk ondanks zijn fikse kater. Ik ga de heg planten op een meter afstand van zijn concentratiekamp hekwerk. Niet om hem tegemoet te komen, maar omdat de grond daar lager ligt en er minder rotsachtig uitziet. Toch blijkt het pikhouweel werk te worden. Veel stenen en wortels van de vorig jaar gerooide bomen. Een heidens karwei in deze onverwachte hitte. Het loopt me tappelings en ik heb alleen een klein blikje Spa bij me. Na uren zwoegen heb ik 2 meter van de 10 meter heg geplant. Morgen verder.

N.B. De eerste keer buiten dineren dit jaar- Om 19 uur is het nog steeds ruim 20 graden!

Wordt vervolgd