verjaardag vieren bij de Emmausgangers in Dyon
23 oktober
Voor Joke gaat er niets boven scharrelen in andermans afgedankte rotsooi, zelfs op haar verjaardag, eigenlijk is ze een Morgenster. Na een verjaardagsontbijt werd er eerst een paar uur schoongemaakt in de gite, gelunched en daarna met een lege aanhanger koers gezet naar Dyon. Vice versa 280 kilometer om ons verlanglijstje bouwmaterialen voor Certiaux wat in te kunnen korten en Joke te verblijden.
Peppie & Kokkie hadden ons attent gemaakt op de grote vestiging van de Emmausgangers in Norge la Ville ten noorden van Dyon op de weg naar Langres. In tegenstelling tot de vestiging in Etang sur Arroux, vlak bij ons, zouden daar nog ouderwetse prijzen gevraagd worden en het aanbod zou er erg groot zijn.
Wij zijn niet verder gekomen dan de afdeling deuren en ramen, allemachtig wat een hoeveelheden. In eerste instantie leek er weinig naar onze gading tussen te zitten, maar uiteindelijk konden we vlak voor sluitingstijd met 3 paneeldeuren, een oude Bourgondische buitendeur en een eikenhouten raam inclusief kozijn voor de woonkeuken met een euforisch gevoel het terrein verlaten.
Alleszins de moeite waard om een halve dag voor te rijden. Voor de buitendeur alleen zou in Etang minimaal het tienvoud worden gevraagd, hier slechts 10 euro. Dit adres zullen we in de komende jaren nog veel gaan bezoeken.
Op de terugweg tegenover de kathedraal van Autun in Restaurant la Fontaine voortreffelijk gegeten als sluitstuk van een verjaardag op maat.
24 -25 oktober
We hebben de verhuur van de gite met opzet deze week geblokkeerd om eindelijk de hoognodige renovatie te kunnen realiseren. Hugo heeft grotendeels het versleten hardhoutenaanrecht blad afgebrand en geschuurd. Dat staat nu weer als nieuw te blinken in de pu lak. Joke heeft de woonkamer muren opnieuw met veschillende tinten geel en zalm de warmte gegeven, die in de loop van de afgelopen 10 jaar was weggesleten. De moestuinen zijn gefreest en van een laag mest voorzien. Alles afgedekt tot maart onder zeil, opdat onkruid geen kans krijgt. We hebben daar inmiddels goede ervaringen mee. Als ik in maart het zeil weg trek hebben mollen, slangen en muizen de keiharde klei helemaal door boord met gangen en is de mest tot compost vergaan. De frees er weer doorheen en we hebben prima teelaarde. Nog een paar dagen er hard tegen aan en dan gaan alle huizen in winterrust, behalve les Fossats, waar ook in de eerste novemberweek nog huurders zitten.