Grondsop voor de Goddelozen en Wintertijd
Wij hebben walnoten staan bij ut Huuske, le Domaine des Trois Soeurs en lest best , in Certiaux. Tot twee jaar geleden hadden we onze eigen walnotenroute. Na een nacht met veel wind werd die route meteen per auto afgelegd om als eerste de gevallen walnoten te kunnen oogsten. Maar met de uitbreiding van ons eigen walnotenareaal is die walnotenroute komen te vervallen.
De afgelopen jaren hebben we altijd meer noten kunnen oogsten dan we zelf in 12 maanden konden consumeren en veel walnoten, walnotentaarten en andere walnootgerechten vonden hun weg naar derden.
Dit jaar echter wordt de Morvan geteisterd door een overpopulatie aan eekhoorns. Tussen Champrobert en Certiaux moet je telkens op de rem gaan staan om niet een eekhoorn met een walnoot in zijn bekje of tussen de voorpoten te verpletteren.
De grond onder onze walnoten ligt bezaaid met walnootschillen en de dichte walnoten die er nog wel liggen, blijken loos te zijn. De eekhoorns voelen dat feilloos aan. Ons rest dit jaar slechts het Grondsop voor de Goddelozen.
Deze uitdrukking komt waarschijnlijk van Oma van Laar- van de kant van Oma Tromp en komt de laatste tijd steeds regelmatiger uit de mond van Joke tot mijn verbijstering. Dan heeft ze het over de restjes van de restjes. Ik ben gek op de restjes van een paar informele etentjes samen.
Zondagavond hadden we Pe en Hanneke Reisma te eten. Met het druilerige weer van de afgelopen dagen komt het sociale verkeer automatisch op gang. We hadden ze uitgenodigd tegen zessen te komen. Zondagmorgen hadden we onze horloges een uur achter uit gezet in de volle overtuiging dat de wintertijd begint met de eerste zondag in oktober, daarin ondersteund door Didier. Na de obligate rommelmarktbezoeken op zondagmorgen, waarbij de hele Morvan werd doorkruist, had ik zin om nog een paar uurtjes door te werken aan ons rioleringssysteem in Certiaux. Ik ging om 5 uur naar huis terug, volop tijd om nog te douchen en eventueel Joke nog even te helpen met het avondeten. Tot mijn stomme verbazing komen Pe en Hanneke gelijk met mij aan in Champrobert- wel heel erg vroeg! Joke begroet ze enthousiast en zegt dat ze wel erg op tijd zijn- zeker de wintertijd vergeten ? Nu is iedereen die hier langer dan een week of twee achter elkaar verblijft zonder tv en krant wel een beetje wereldvreemd en Pe en Hanneke dachten in eerste instantie echt dat ze het verzetten van de klok ontgaan was. Snel even de tv aangezet en daar kwam om 17 uur Champroberttijd het nieuws van 18 uur. We proberen maar niet eigenwijzer te zijn dan de rest van Europa, dus hebben we onze horloges maar weer gelijkgezet met die van jullie.
