Even de vetafscheider schoon maken, een shitverhaal 
27-28 oktober

Elk jaar is de laatste week voor vertrek een aaneenschakeling van het opknappen van reeksen klusjes die nog EVEN gedaan moeten worden. Ik geloof niet dat er een woord zoveel wordt misbruikt als dat woord: EVEN . Vaak is dat EVEN minimaal 2 uur, soms een halve dag en soms wordt het onmogelijke gevraagd met EVEN. Het zou eigenlijk een wettelijke echtscheidingsgrond moeten zijn, dat misbruik van het woord EVEN . Zodra ik dat woord hoor ben ik extra op mijn qui-vive.

Dit jaar zorgen de renovatie van de gite en de grondwerkzaamheden bij de grange voor de nieuwe electra en water aansluitingen , dat ons beider werkplaatsen 300 meter van elkaar lagen, waardoor het woord EVEN alleen tijdens de lunchpauze kon vallen. Maar de loopgraven alhier zijn alweer gedicht, morgen nog het erf EVEN gladharken en opnieuw EVEN
inzaaien en dan ben ik weer beschikbaar om bestookt te worden met :wil je nog EVEN dit doen en wil je nog EVEN dat doen......
We vertrekken zondagmorgen en daarvoor moet ik nog EVEN 2 huizen winterhard inpakken, aftappen en afsluiten.

Dat normale jaarlijkse sluitingsprogramma met heel veel EVEN werd dit jaar volledig doorkruist door onze vetafscheider, de bac degraisseur . Dit is een soort bezinkput, waar al het huishoudelijk afvalwater eerst passeert voordat het water doorvloeit naar de septic tank, waar het gezellig samenkomt met de de mestproduktie van de bewoners.

De meeste bewoners van maisons secundaires inspecteren hun septic tank en vetafscheider nimmer, hoeft ook niet, want als zo’n huis maar een paar maanden per jaar bewoont wordt, komen vetsafscheider noch septic tank ooit vol en verstopt te zitten. Veel mensen hebben zelfs geen benul waar die deksels van de tanks onder hun groene pelouse ( grasveldje) te vinden zijn. Maar als dan opeens de stront over de rand van de toiletpot naar binnen komt ipv netjes in het gat weg te spoelen is het te laat en Leiden in last.

Wij hadden al in het begin van deze zomer een verstopping zitten in de 50 mm buis van het huishoudelijke water- beneden op het erf. Het water stroomde daar uit de losgekoppelde verbinding van de wasmachine over het gras de moestuin in, met deze gortdroge zomer geen enkel probleem en het stonk ook nauwelijks.

Onze gemeenschappelijke vetafscheider en septic tank bevinden zich op buurmans Ge gedeelte van het erf. De deksel van de septic tank hebben we altijd in het gras zichtbaar gehouden, maar de vetafscheider was in de loop der jaren uit het zicht verdwenen. Toen Ge vorig jaar een bank had gemaakt van een oude zandstenen latei, die uit het puin van de ruine van Alain was gekomen ( aangevoerd voor zijn tuin- keermuur), had ik bij het zien er van al het gevoel dat die wel eens heel dicht kon staan boven de bewuste vetafscheider.

Omdat de minipelle-Bobcat toch een aantal activiteiten op onze erven moest uitvoeren, zouden we hem ook meteen inzetten om de vetafscheider bloot te leggen- gaat 100x sneller dan zoeken met de pikhouweel. En ja hoor, met het foto album uit 1993 in de hand stootten we op de riolering en pal daarna op de vetafscheider- wel nadat we eerst de monumentale bank van Ge met het bulldozertje op zij hadden moeten zetten.Donderdagmorgen om 9.30 begon ik de vetafscheider schoon te scheppen, een decimeter dikke taaie laag van kalk en zeepresten. 5 volle kruiwagens werden in een speciaal daarvoor gegraven kuil gestort. Tot mijn verbazing nauwelijks stank ! De overvolle vetafscheider leek me duidelijk de oorzaak van onze verstopping. Eerst met een rioolspiraal peuren vanuit de vetafscheider richting ons deel van het pand- gaf geen enkel resultaat. Daarna de leiding onder ons washok blootgelegd. Godzijdank verlijm ik afvoersystemen buitenshuis nooit- dan kan je ze bij verstoppingen altijd demonteren zonder er de zaag in te zetten. Dus ook nu kon ik de afvoer van het washok loskoppelen boven de hoofdafvoer en van daar uit de tuinslang onder spanning een kleine 20 meter in de afvoer wringen. Tientallen keren werd deze operatie van beide kanten uitgevoerd en het minimale straaltje dat eerst de vetafscheider bereikte werd geleidelijk voller. Maar als je de keukenkraan bij ons vol aan zette, bleek de leidingcapaciteit toch nog steeds te klein en kwam er meer water terug dan in de vetafscheider. Tot 25 cm diep in de blubber sta je dan te werken. Nadat de chauffeur van de minipelle de afvoer rond de tuinslang hermetisch had gedicht en de watertoevoer in de slang op maximaal stond schoten er een aantal proppen los en ons afvalwater stroomde met volle kracht de vetafscheider in tegen lunchtijd. Vetafscheider deksel weer vastgeschroefd, maar na een telefoontje met Ge in Nederland besloten de deksel vrij te houden voor toekomstige schoonmaakbeurten. De riologen hier stellen met zekerheid dat je dat bij een vakantiewoning zeker alle 2 jaren moet doen. Waarvan acte.

Vrijdagmorgen bracht ik het wasgoed naar het washok beneden. Stralend weer en een prima dag voor de laatste reeks klussen die nog op het programma staan. Kom ik dat hok binnen en stroomt het water over de rand van de spoelbak- Joke staat onder de douche boven !!!

Grommend heb ik de deksel van de vetafscheider weer losgeschroefd en ja hoor- geen druppel kwam daar binnen. Dus wederom een halve dag besteed aan het peuren door de afvoer, die nog reeksen kalkproppen bleek te hebben. Waarschijnlijk was de effectieve diameter van de afvoer net 15 mm ipv de 50 mm. Op voorstel van Joke de afvoer toen hij bijna weer droog stond afgedicht bij de vetafscheider en daarna gevuld met bakken kokend water met veel afwasmiddel. Uurtje laten rusten en daarna de prop er weer uitgehaald. Vanavond om 21 uur de laatste doorspoeloperatie uitgehaald en inmiddels kan de vaatwasser zonder overstromingen tot de vetafscheider komen.

Een goede les : bij alle opstallen zullen we de vetafscheider jaarlijks controleren en de deksels toegankelijk houden. Ontkalken van de afvoeren kan ook geen kwaad, ook al verpest dat het de zuiveringscapaciteit van de septic tank.