Update Certiaux 


Update Certiaux


De afgelopen week zijn we met uitzondering van vandaag gezegend geweest met prima bouwvak weer, waarbij versleten afgeknipte jeans als enig kledingstuk tot 18.30 voldoende was. De muren van de dependence zijn voltooid, de doorbraak voor het badkamer raam staat in de bekisting en de kapconstructie is klaar.

In plaats van minerale wol als isolatiemateriaal is hier een tweezijdig alu beklede noppenfolie als alternatief in sterke opmars. De isolatiewaarde staat gelijk aan 20 cm minerale wol. Ongedierte heeft er geen vat op, dus geen nesten meer van eikelmuizen, marters of slangen meer achter je dakbeschot. Het spul is wel prijzig, maar het is snel aangebracht en bovendien heb je geen enkele last van prikkelende luchtwegen of huidirritaties zoals vooral bij glaswol het geval is. Enig nadeel is dat aan beide zijden van de folie een luchtspouw aanwezig moet zijn, dus wat meer investeringen in raamwerken om die spouw te realiseren. Deze noppenfolie zit nu op het dak- gisteren in de bloedhitte was het in de zon boven de folie niet om uit te houden, maar eronder was het heerlijk koel. En daar was ik aan het werk, mijn maten op het dak.

In principe was het de bedoeling dat gisteren ook de dakpannen zouden worden gelegd. Onze buurman waarschuwde echter bij het zien van onze grote stapel gerecupereerde dakpannen van de gesloopte banketfabriek in Autun ( 2004), dat er een levensgroot risico is dat de schoonheidscommissie die waakt over de bouwstijl van het Parc ( C.A.U.E.) ons gaat verplichten toch lei als dakbedekking te gebruiken. Nu had ik de verantwoordelijke architect na twee consultancy bezoeken in mei en juni in principe zo ver dat onze aanvraag voor een (ver-)bouwvergunning als hamerstuk zou passeren, maar voor alle zekerheid laten we de dakpannen nog maar even op de grond liggen. Als het toch leitjes moeten worden is dat weer een financiele tegenvaller. A.s. dinsdag heb ik mijn derde rendez-vous met de architect, die ik in de waan heb gelaten dat er ook oorspronkelijk pannen op het dak lagen: in de puinhopen van de ruïne vond ik destijds niet alleen leitjes maar ook dakpanrestanten.

Joke heeft gisteravond de bouwplaats geïnspecteerd en begint met het steeds fraaier worden uitzicht het plekje steeds meer te waarderen. De minder fraaie moestuin van de buurman is verdwenen achter vele kuubs gekliefd brandhout, maar er is nog een ander struikelblok. De enige publieke verlichting van het gehucht bestaat uit een hoge lantaarn tegenover het huis van de burgemeester. De sterkte van de lamp die er in zit is voldoende om bij ons op het erf de krant te lezen om middernacht. Kortom, je zou er een voetbalveld mee kunnen verlichten.
Als we dat nu ook nog oplossen door de gemeente een wat fraaiere lantaarn met zachter licht aan te bieden, kunnen we ook dit minpuntje wel wegwerken.