Nog een Dorpsgek in Champrobert ???? 
Vanmorgen dook de koperen ploert om 7.13 uur boven de rand van le Haut Arche uit en verwarmde direct de oostgevel van de grange. Tijd om op te staan en de achterstallige oogst uit de moestuin op eetbaarheid en dus verwerkbaarheid te beoordelen.

Ooit in een ver verleden heb ik twee jaar achtereen de complete oogst Hollandse snijbonen van IGLO afgekeurd en door laten sturen naar de varkens , respectievelijk Olvarit. Want die babies proeven toch niet dat die bonen niet te vreten zijn en varkens vreten alles. Vandaag had ik een sterk deja vue gevoel.

Sinds vrijdag had ik al flink wat kilo van de snijbonen geplukt en meteen verdeeld tussen overrijp en misschien nog te pruimen. De overrijpe liggen inmiddels op de composthoop.

Een groot deel van onze verrukkelijke trostomaatjes liggen al verrot op de grond ( Brammetje, had jij niet een maand of wat later verwekt kunnen worden ???). De nog harde rode gaan zo dadelijk in mijn zondagse maaltijdsalade.

De grote tomaten hebben niet te lijden gehad onder onze afwezigheid. De grote hoeveelheden worden de komende week pas echt rood.

De courgettes mogen mee doen aan een dorpswedstrijd om de grootste courgette. Nu heb ik niets met deze groente, die ik associeer met een flauwe vegetariershap. Het schijnt dat ze op de barbecue wel lekker kunnen zijn.

Tevreden ben ik over de komkommers, net 3 grote harde opgeraapt, die blijven wel goed tot
de meisjes komen volgende week zondag. Evenals alle slasoorten , er is niets doorgeschoten omdat de nachten de afgelopen 10 dagen koud zijn geweest.

Maar dan de sperziebonen. Twee totaal verschillende soorten door elkaar heen, een fijne haricovert en een die sterkt lijkt op een door zijn optimale tenderometerwaarde geschoten Centrum Rekord uit de Noordoostpolder. Bij blind proeven kon ik dat laatste ras in 1972 uit 12 borden er uit halen. Manden vol van de laatste, een klein pannetje van de haricots verts , die bij le Garage niet zouden mis staan op het bord. Dus ook niet op het mijne. De Centrum Record zullen we deels wel ook gaan verwerken, misschien nog goed bij de Boerensoepgroente van Jojo of te pureren voor alle babies in de familie. Het ziet er in elk geval uit als een mindere kwaliteit van de Groko.

Voor de onwetenden: met een tenderometer kan je het zetmeelgehalte van peulvruchten bepalen en daarmee het optimale tijdstip van oogsten. Zo kan de opdrachtgever van contracttelers op het uur nauwkeurig bepalen wanneer de oogstmachines aan de slag moeten.

Eerst in de brandende zon de hele mikmak geplukt, daarna op kwaliteit geselecteerd, op de grote tafel in de schaduw van de inmiddels vol met paarse druiven versierde pergolala. Bakkie koffie er bij en bonen ‘afhalen”.

Vrijwel iedereen kent de TV spot van de Gele Gids , waar die garnalenpelster gek wordt van de oneindige hoeveelheden garnalen die ze moet pellen en die hallucinerend de hele Zoutkamper garnalen vloot op haar tafeltje zit afkomen. Welnu, zo zat ik ook de bonen schoon te maken. Enige verschil dat ik er alleen maar vrolijker van werd. Onder het luidkeels zingen van mijn beperkte Franse repertoire gingen massa’s bonen de blancheerpannen in dan wel de composthoop op. Nu is mijn probleem dat ik van alle Franse liederen slechts de twee beginregels ken, of het nu de Marseillaise is , of het deze morgen wel uiterst toepasselijke “Quand le soleil dites bonjours aux montagnes……….” is. Kortom het “lalalalalaa”gehalte was hoog deze morgen. Gelukkig kon ik wedijveren met de Gregoriaanse uitspattingen van mijn bovenbuurman, Kardinaal Roy. Alleen zing ik heel vals en hij niet. Per hoofd van de bevolking telt Champrobert nu waarschijnlijk het hoogste aantal dorpsgekken ter wereld. Er is er weer een bij gekomen.

Maar de vriezer zit vanavond wel vol !