Dilemma van een Gleuvenvuller 
24 juni 2005

Dilemma van een Gleuvenvuller

In 2001 zaten mijn schoonzoon Jeroen en ik samen op een steiger de uitgespoelde westgevel van zijn boerderij in les Fossats opnieuw te voegen. Na jaren van experimenteren met verschillende recepturen voegspecie had ik het juiste patin te pakken waardoor 200 jaar oude gevels er na het voegen niet als een nieuwbouwhuis het landschap gingen detoneren.

Om de oude stijl van de pierres apparentes in de Morvan voor het nageslacht te bewaren hebben wij al zittend op de steiger de V.o.F de Gleuvenvullers opgericht. Een patentaanvraag op de receptuur van onze specie bleek helaas niet mogelijk. Inmiddels hebben wij begrepen dat deze onschuldige naam door een aantal dames verkeerd wordt geinterpreteerd, maar dat heeft niet geleid tot naamsverandering, noch tot verandering van de bedrijfsactiviteiten.

De cineast Bert Haanstra heeft in de zestiger jaren ooit een meesterwerk gemaakt met de naam Alleman (of iets dergelijks), waarin hij een aantal jonge mensen aan het woord liet over hun hun leven en hun idealen. Hierin kwam ook een voeger aan het woord met een verrassende geestelijke diepgang, die mij destijds verbaasde. Hoe kan iemand die niets anders doet dan de hele dag op de steiger voegen te dichten een filosoof zijn? Stompzinner werk dan dat kon ik me moeilijk voorstellen.

Inmiddels weet ik beter. Was oorspronkelijk het zo snel mogelijk herstellen in oude staat van op instorting staande rotsblokmuren als voeger mijn hoofddoel,nu beschouw ik het als een mix van schilder- en beeldhouwkunst. Er bestaat bijna geen bouwvakactiviteit waarbij je zo ontspannen op het schilderszitje meters boven de begaande grond op je gemak iets fraais aan het maken bent en tegelijkertijd je gedachten kan laten gaan over waar je eigenlijk mee bezig bent in het leven.

Vanmorgen zat ik hoog op de ladder de allergrootste scheuren van de bergerie van Pe Reisma
met emmers specie te vullen. Hoe dieper de scheuren, hoe groter de diversiteit van de er in huizende fauna. Als Gleuvenvuller ben je eigenlijk een unieke biotoop aan het vernietigen van vleermuizen, diverse vogels, hagedissen, slangen en ander fraais. In een aflevering van 2004 heb ik al een keer geschreven over een vleermuis die, gevangen in een net vol gevoegd stuk muur, met alle in zijn kleine lijf aanwezige kracht de specie in mijn gezicht deed ontploffen en de vrijheid weer vond.

Als huiseigenaar wil je stevige muren, waar in de winter niet de wind dwars door de muren naar binnenkomt, laat staan dat reptielen je slaapkamer binnenkomen. Als gleuvenvuller wil je een solide muur van pierres apparentes met het juiste patin afleveren. Tegelijkertijd wil je een deel van de biotoop van alle in de muur aanwezige fauna niet vernietigen. Het dilemma van een Gleuvenvuller. Vanmorgen hebben we dus alleen de meest gevaarlijke scheuren dicht gezet en er zijn voldoende gaten in de muren gebleven als alternatieve behuizing voor de bewoners van de scheuren.

Bram B., senior partner van V.o.F de Gleuvenvullers